FANDOM


Współcześni nam historycy zwykli dzielić historię świata na cztery główne okresy:

  • Pierwszy z okresów, zwany Dawnymi Dniami, dotyczy czasów przed przybyciem Dolończyków zza morza (oznaczane na ogół jako p.p.d. - przed przybyciem Dolończyków). Większość wydarzeń z tamtych czasów pochodzi z ustnych przekazów elfickich. Ciężko odróżnić w nich zatem historyczne fakty od mitów i baśni.
  • Kolejnym okresem jest Era Kapitanów - trwający pół wieku okres pieśni i legend, opisujących podboje pierwszych Dolończyków na kontynencie.
  • Wraz ze śmiercią ostatniego z oryginalnych Kapitanów, rozpoczyna się trwająca dwa wieki Era Królestw, podczas której świat podzielony jest na wiele drobnych państw, walczących między sobą o wpływy.
  • Po ich zjednoczeniu następuje Era Cesarstwa Dolońskiego, którą zwykło się dzielić dodatkowo na czasy panowania kolejnych dwóch dynastii cesarskich: Dolonidów i Olorytów. Era Cesarstwa Dolońskiego trwa do dziś...

Bardziej szczegółowe kalendarium, z pełnym opisem wszystkich wydarzeń, znajduje się tutaj.

Szczegółowy opis historii z punktu widzenia danego ludu, czy też państwa, znaleźć można zaś w artykułach o nich, znajdujących się w krainach tego świata - wszak mieszkaniec lodowego Fornholdu nie będzie znał dobrze historii jakiegoś odległego, egzotycznego Hammaru! Wystarczy mu jego własna ojczyzna...

Dawne Dni Edytuj

~3000 p.p.d. – Elfy tworzą państwo Melamar na nizinach na południe od rzeki Berion.

2342 p.p.d. – Przybyłe z dalekiego zachodu krasnoludy zdobywają górę Kjerag, gdzie zakładają swe królestwo.

~1800 – 1735 p.p.d. – Walki sojuszu elfów i krasnoludów z potworami ze Svargardu.
Prawdopodobna epoka lodowcowa-0

Domniemany zasięg lodowca oraz prawdopodobne kolebki niektórych rozumnych ras (przed 4000 p.p.d.)

1493 p.p.d. – Melamar odstępuje ziemie na północ od rzeki Berion nowoprzybyłej rasie – ludziom (tzw. Ludy Ziemi).

1124-1091 p.p.d. Eksodus rasy niziołków na północ, ku dolinie Nivelle. Przyczyna nagłego zjałowienia ich leżącej daleko na południu ojczyzny pozostaje nieznana.

~750-721 p.p.d. Najazdy nowej, przybyłej z zachodu grupy etnicznej ludzi, tzw. Ludów Słońca. Odparcie ich przez chwilowo zjednoczone Ludy Ziemi.

689-680 p.p.d. Wojna krasnoludów z Ludami Słońca.

~400 p.p.d. – Powstają pierwsze ludzkie osady w leżącym daleko na południu Hammarze.

256 p.p.d. – Najazd Ludów Ziemi na tereny Melamaru.

Rok -1

Kontynent Nelramaru tuż przed przybyciem Dolończyków (przed rokiem 0 )

219 p.p.d. – Odwet Melamaru. Zrównawszy z ziemią większość ludzkich grodów, elficki król Faeron zyskuje przydomek „Płomienny”.

85 p.p.d. – Elfickie kapłanki wysyłają na północ misje religijne i cywilizacyjne. Narasta stopniowo konflikt między nimi, a Faeronem, którego główną osią staje się stosunek do rasy ludzkiej.

Era Kapitanów (0 - 55) Edytuj

Podboje Kapitanów

Podboje Ludów Morza - szlaki wypraw Kapitanów

0-15 – Przybycie zza oceanu Ludów Morza. Formowanie się pierwszych ich państewek: Dolonii, Bergardu, Kerandos, Callain, Odne oraz Aram. Szybka ich ekspansja na zachód, kosztem prymitywnych Ludów Ziemi i elfów z Melamaru.

27 – 32 – Pierwsza wielka wojna ludzi z elfami: oddanie przez elfickie kapłanki Dolończykom klasztoru Gevennien. Po tym wydarzeniu wśród elfów dochodzi do rozłamu i bratobójczych walk.

44 – Powstanie elfickiego państwa Aenion, założonego przez wygnane elfickie kapłanki.

Świat w roku 55-0

Świat u progu Ery Królestw (rok 55)

50 – 53 Druga wojna ludzi z elfami: elfy z Melamaru zostają odparte przez sprzymierzone siły Ludów Morza i Aenionu.

54 – Utworzenie ludzko-elfickiego księstwa Gevennien, włączenie ziem hobbickich do Dolonii.

Era Królestw (55 - 225) Edytuj

75-80 Pierwsza wojna dolońsko-bergardzka, zakończona miażdżącym zwycięstwem Bergardu. Dolonia pogrąża się w kryzysie.

Świat w latach 90-99-0

Świat w czasie III wojny ludzi z elfami (93-94)

87-91 Wrzosowa Konfederacja w Bergardzie – bunt możnych przeciw despotycznej monarchii zostaje krwawo stłumiony.

90-92 Najazd elfów z Melamaru na Aenion, masakra kapłanek w Tarminas zwana Drugim Bratobójstwem.

93-94 Trzecia wojna ludzi z elfami: królestwo Kerandos pomaga kapłankom z Aenionu. Zniszczenie stolicy Melamaru – miasta Alqualonde – zwane Trzecim Bratobójstwem, lub Wielkim Odwetem.

Świat w latach 100-175-0

Najazdy Ludów Ziemi i rozwój królestw Ludów Morza (113-167)

96 – Pokonane przez Kerandos i Aenion elfy z Melamaru atakują z zaskoczenia krasnoludzkie królestwo Kjeragheim.

100Utworzenie elfickiego królestwa Naroth w odebranych krasnoludom korytarzach. Rzesze krasnoludzkich uchodźców uciekają na północ, wielu osiedla się we Wrotach Aram.

113-115 – Najazd Ludów Ziemi pod wodzą Zamona Groźnego na ziemie Odne, odparty ostatecznie przez tzw. „Trójsojusz” Dolonii, Odne i Aramu.

124-126Druga wojna dolońsko-bergardzka, zakończona niespodziewanym zwycięstwem Dolonii i jej sojuszników.
Świat w latach 175-178

Rozpad królestwa Bergardu w wyniku Kryzysu Demiliańskiego (176-179)

133 – Śmierć Zamona Groźnego, założone przez niego państwo rozpada się na pomniejsze twory. W ciągu następnego stulecia większość z nich zostanie wchłoniętych przez Dolonię.

159 – Odkrycie przez kerandyjskiego żeglarza Vasco av Gadeza Wysp Zielonych.

167 – Najazd Ludów Ziemi zjednoczonych przez druidkę Ragnell pustoszy księstwa Mevilian i Demilian i dociera aż pod mury Bergardu.

173 – Ustanowienie kolonialnego Wicekrólestwa Kerandos na Wyspach Zielonych.
Świat w roku 225

Świat w czasie Wiecu Pięcioletniego (220-225)

176-179 Kryzys Demiliański – konflikt władców Bergardu z podległymi im wasalami, zakończony interwencją Dolonii i rozpadem Bergardu, którego znaczna część zostaje zhołdowana dolońskiemu królowi.

206-210 – Konflikt między Kerandos a Gevennien o dostęp do morza – mimo wsparcia Dolonii dla Gevennien, to Kerandos staje się dominującą morską potęgą.

216 – Napady Ludów Słońca na Księstwo na Przełęczach, książę Aram występuje z Trójsojuszu.

220-225Wiec Pięcioletni w Trymoncie, w wyniku którego podpisana zostaje Srebrna Bulla – dokument, inicjujący przekształcenie Trójsojuszu w Cesarstwo.

Era Cesarstwa Dolońskiego – Dynastia Dolonidów (225 - 421) Edytuj

256Powstanie kolonistów na Wyspach Zielonych pod wodzą Ostohera „Smoka”.

Świat w latach 255-324

Pierwszy wiek istnienia Cesarstwa - najważniejsze powstania, wojny i najazdy (225-324)

270 – Na Zielonych Wyspach padają ostatnie twierdze wierne Kerandos, w tym samym roku samozwańczy król-żeglarz Ostoher ginie z rąk tubylców. Koniec Wicekrólestwa.

283-284 – Nieudana, samowolna próba napaści na księstwo Aram przez podległego Cesarstwu księcia Egila av Oloron.

290 – Niespodziewany najazd Ludów Ziemi  na Cesarstwo doprowadza do zdobycia i zniszczenia Trymontu.

292Zjazd w Ererin, utworzenie stałej, cesarskiej armii.

298-302Powstanie „petuńczyków” – rozpoczęty zamachem na cesarza bunt hobbitów, który ostatecznie zostaje stłumiony przez wojska pod wodzą Egberta Verbutta, który za ów czyn zostaje nobilitowany oraz przejmuje hobbickie ziemie pod swą władzę.

320-322Najazd Ludów Słońca na księstwo Aram. Cesarz doloński ignoruje prośby o pomoc sąsiedniego państwa, lecz wielu możnych z Cesarstwa samowolnie pomaga sąsiedniemu księstwu w odparciu napastników.

323Zamach stanu w Dolonii, cesarz zostaje obalony przez własnego brata, który zasiada na tronie.

324 – Księstwo Aram zostaje włączone do Cesarstwa.
Świat w latach 342-410

Kryzys Cesarstwa po klęsce na Polach Iliryjskich i późniejsze walki o wpływy między Cesarzem, a Regentem (342-410)

342 – Kryzys gospodarczy w Cesarstwie skłania cesarza do dokonania inwazji na szybko bogacący się Demilian. Niespodziewana masakra wojsk i elit cesarskich w bitwie na polach iliryjskich.

342-346 – Okres chaosu i bezkrólewia w Dolonii, zakończony koronacją młodocianego Tytusa oraz ustawieniem tytułu Regenta dla księcia-elektora av Gevennien.

375 – Bunty ludności w Dolonii, wywołane budową floty cesarskiej oraz antykapłańską polityką nowego cesarza - Lucjusza. Są one dodatkowo podsycane przez gevennienskich Regentów, walczących o zachowanie wpływów.

380-381 – Kerandos napada Cesarstwo zdobywając Dolonię i niewoląc cesarza Lucjusza. Zostaje jednak pokonane, gdy na pomoc monarsze przybywa armia pod wodzą księcia av Bergard. W wyniku kontrataku cesarstwa, Kerandos zostaje zdobyte i doszczętnie spustoszone.

Świat w latach 410-416

Wojna domowa w Cesarstwie (410-416)

385 – Tzw. Rada Dolońska – władza centralizuje się wokół osoby cesarza Artusa II, zaś Trymont staje się ośrodkiem równie ważnym, co Dolonia.

394-410 – Seria reform konfliktuje dążącego do władzy absolutnej cesarza z możnymi. Cesarstwo pogrąża się w wewnętrznych sporach.

410-416 Wybucha krwawa wojna domowa w Cesarstwie. W jej wyniku wiele rodów zostaje wybitych (w tym ród cesarski av Dolonia oraz ród elektorski av Callain).
Świat w latach 417-421

Cesarstwo po zakończeniu wojny domowej i reformach Rady Sześciorga (417-421)

416-421 - Rada Sześciorga w Trymoncie – reforma Cesarstwa, w miejsce wygasłej dynastii av Dolonia wchodzi ród av Oloron.

Era Cesarstwa Dolońskiego – Dynastia Olorytów (421 - ...) Edytuj

424 – Za Suchymi Ziemiami, na terenach Ludów Słońca zaczyna formować się teokratyczne państwo Sumyr.

465-466 – Pojawienie się samozwańczego dziedzica wygasłego rodu Callain wywołuje konflikt o owe tzw. Ziemie Ruin.

Ekspansja Sumyru 405-526

Ekspansja Sumyru (405-526)

473-474 – Wielki najazd Sumyru na Cesarstwo. Elektorskie księstwo Aram zdradza i opowiada się po stronie agresorów. Gdy nasyceni łupami Sumyryjczycy wracają do ojczyzny, zdradziecki książę zmuszony zostaje także uciec na zachód. Nowym elektorem w miejsce rodu av Aram zostaje ród av Verbutt.

480-490 – Utworzenie uniwersytetu magicznego w Ererin.

491 – Kolejni władcy Sumyru zaczynają mianować się nieśmiertelnymi wcieleniami boga-słońca Athara.

493 – Cesarstwo wprowadza embargo na coraz liczniej importowane z Wysp Zielonych, uzależniające zioła. W związku z embargiem, na morzu zaczyna stopniowo kwitnąć przemyt i piractwo.

502 – Po niejasnych okolicznościach śmierci pierwszego rektora uniwersytetu w Ererin wielu magów zaczyna czcić go jako boga. Na terenie Cesarstwa powstaje tzw „Kult Siódmego”.

508 – Przemianowanie paladyńskiego Zakonu Sześciu na Inkwizycję, w celu zwalczania heretyckiej wiary. Niektórzy paladyni nie zgadzają się na przyjęcie nowej doktryny i opuszczają swe klasztory.

Świat w latach 493-527

Konflikty na południowych morzach (493-527)

510-512 – Elfy z Narothu najeżdżają wybrzeża Aenionu. Pojawiają się plotki o stosowaniu przez elfy z delty Indilionu tajemniczej, narkotycznej substancji, dającej im nadludzkie zdolności.

518-519 – Zakończona katastrofą próba interwencji armady cesarskiej na Wyspach Zielonych. Cesarstwo traci praktycznie całą flotę.

523 – Sumyr zaczyna otwierać się na handel z krasnoludami i miastami w Hammarze. W teokratycznym państwie ponadto zaczyna kwitnąć handel niewolnikami. Korzystający na nim hammarscy łowcy zapuszczają się nie tylko na wybrzeża Wysp Zielonych, ale też na coraz dalej na północ.

Świat w latach 534-539

Świat obecnie (539)

527 – Konflikt morski między Hammarem a elfami z Narothu. Poważne straty flot obu państw kończą okres rajdów na wybrzeża Aenionu i byłego Kerandos.

529-532 – Spory między elektorami av Verbutt i av Gevenn o opodatkowanie elfickich szlaków pielgrzymkowych. Choć konflikt zostaje zażegnany, relacje między oboma księstwami pozostają napięte.

534-537 – Najazd Ludów Ziemi z tzw. księstwa Vendów na Demilian. Obumarcie północnych szlaków handlowych wywołuje kryzys gospodarczy w całym Cesarstwie i narastanie ruchów separatystycznych.

539 – Mamy obecnie. 

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki